Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Ο γκουρού των… σκύλων!


Εισαγωγή
         
Ο Τοντ είναι ένα αδέσποτο σκυλί, τριών έτών, ράτσας Τζακ ράσελ. Αναζητεί φαγητό στα σκουπίδια με παρέα το φίλο του τον Φοξ κι ενώ ψάχνει μέσα στο σκουπιδοτενεκέ, ο φίλος του μιλά:
-«Κοίτα εκείνο το ντόπερμαν! Το πηγαίνει βόλτα το αφεντικό του! Έχει κάποιον να νοιάζεται για εκείνο! Άλλοι γεννιούνται τυχεροί κι άλλοι ζούνε στην μιζέρια!».
-«Κι όμως, δεν πιστεύω πως είναι έτσι. Δεν παίζει ρόλο μόνο το περιβάλλον στο οποίο γεννιόμαστε. Πιστεύω στον καθένα δίνεται η ευκαιρία να διακριθεί».
-«Ναι, εμένα μου λες…» απαντάει ο Φοξ και ξύνεται, καθώς τον ενοχλούν οι ψύλλοι, που βρίσκονται πάνω στο σώμα του. Εν τω μεταξύ, το ντόπερμαν περνά από δίπλα τους και ο Φοξ ως ατίθασο σκυλί του γαυγίζει, τριγυρίζοντάς το κι εκείνο, αρχικά, δε δίνει την παραμικρή σημασία, αλλά λίγο αργότερα γυρνά το κεφάλι του προς τον Φοξ και του γαυγίζει αδιάφορα για λίγο και μετά το αφεντικό του φωνάζει:

«Μια εύηχη καντάδα»


Ζήτησα τολμηρά από τα φωτεινά αστέρια,
να σου κελαηδήσουν την πιο εύηχη καντάδα,
την έγραψα με τα δικά μου εμπνευσμένα χέρια,
με φόντο την τρανή και θαλασσόλουστη Ελλάδα.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

"Ο Κύριος Αργύρης"


Ο κυρ Αργύρης είναι ένας μεσόκοπος, μεροκαματιάρης, ο οποίος με το ζόρι τα βγάζει πέρα κι αυτή τη στιγμή, που μιλάμε, τον φωνάζει η σύζυγός του:
-«Αργύρη, πότε θα πας για τα ψώνια; Σε μια ώρα θα κλείσουν οι υπεραγορές!».
-«Πάλι ψώνια Καιτούλα μου; Χθες ψωνίσαμε! Κάνε και λίγο κράτη!».
-«Αντρούλη μου, μόνο ντομάτες έχει το ψυγείο! Τι μπορώ να φτιάξω με ντομάτες;».
-«Ξέρω ‘γω βρε γυναικούλα μου; Φτιάξε ντομάτες γεμιστές».
-«Και το ρύζι έχει τελειώσει!».
          Τι να κάνει ο Αργυρούλης. Το παίρνει απόφαση και σηκώνεται να πάει. Είχε φτάσει στη συνοικιακή υπεραγορά και χάζευε την τιμή στις πιπεριές, καθώς του φαινότανε κάτι παράξενο και, μεταξύ μας, έψαχνε αφορμή για να γκρινιάξει:

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

«Τα αστέρια μου μιλούν»


Στους γονείς μου…

Βγήκα νύχτα μοναχός μου, με τ’ αστέρια συντροφιά,
μου χαρίσανε το φως τους, και με πήραν αγκαλιά,
τραγουδούσαν για το τότε, με λαλιά ερωτική,
ντύσαν τη χροιά με γλύκα, κι είπαν με θερμή φωνή:

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

«Ένα τέρας, η Τρόικα»


Ένα τέρας ήρθε στην Ελλάδα,
κι εκφωνεί ωμά μια μαντινάδα:
-«Θέλω και λεφτά και καμαριέρες,
έστω τις δικές σας θυγατέρες,
τον αγέρα πρέπει να χρεώσω,
άκαμπτα σας γδύνω όσο κι όσο!».