Οίκος ευγηρίας: ένα βραβευμένο ποίημα από την Κατερίνα Μακρή

Για λίγους μήνες, μάνα.

Ώσπου να φτιάξει ο καιρός να μη κρυώνεις μόνη.

Πάλι με τις γειτόνισσες θα πίνεις τον καφέ σου

κάτω απ’ τον ίσκιο της μουριάς.

Να λέτε, να θυμάστε πόσοι σας βάραιναν καημοί,

πόσοι σας πήραν χρόνοι.

Χατίρι δε μου χάλασες.

Αγέλαστη σε πήρα ένα πρωί απ’ το σπίτι σου.

Κρατούσα στο ‘να χέρι τα λίγα σου υπάρχοντα

και στ’ άλλο έσερνα βαριά τα ογδοντάχρονά σου.

Αύριο πάλι θα ‘μαι δω.

Και βιάστηκα να φύγω, μη και το δάκρυ μου φανεί,

μα στην αυλή σαν έφτασα γυρνώντας το κεφάλι

σε είδα στο παράθυρο να μου κουνάς το χέρι.

Τέσσερα χρόνια στη σειρά πίσω απ’ το ίδιο τζάμι,

πάντα με καλωσόριζες και μ’ αποχαιρετούσες.

Δεν μου παραπονέθηκες.

Μονάχα με ρωτούσες τι κάνουν τα εγγόνια σου

κι αν πότισα τις γλάστρες στο σπίτι σου που ‘ναι κλειστό

στην Άγιου Δημητρίου.

ΕΤΕΠΚ-ΚΟΠΗ-ΠΙΤΑΣ 2017

17oς ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ETEΠ Κερατσινίου

Πρόσκληση και πρόγραμμα εικαστικής παρουσίασης της εικαστικού και λογοτέχνιδας Νίκης Βλάχου

1ος Διεθνής Διαγωνισμός Ποίησης και Διηγήματος “Γιώργος Σεφέρης”

Η Έδρα Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας (Τομέας Ανθρωπιστικών Σπουδών), από κοινού με την Ελληνική Κοινότητα Σικελίας “Τρινακρία” και με τον Εκδοτικό Οίκο “Nostos – Edizioni La Zisa” προκηρύσσει τoν Πρώτο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος “Γιώργος Σεφέρης”.

Σκοπός του Διαγωνισμού είναι η προώθηση και η διάδοση της Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής Λογοτεχνίας στην Ιταλία και, παράλληλα, η προώθηση και η διάδοση της Σύγχρονης Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Εκτός Διαγωνισμού, και κατ’επιλογήν της Οργανωτικής Επιτροπής, θα απονεμηθεί Τιμητικό Βραβείο σε μια εξέχουσα προσωπικότητα των Ελληνικών Γραμμάτων για το σύνολο του έργου της.

Ο τιμώμενος συγγραφέας για το 2017 θα είναι ο Κύπριος ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης.

Ο Διαγωνισμός διαρθρώνεται σε τέσσερα διαφορετικά τμήματα και συγκεκριμένα ως εξής:

Ποίηση στην Ελληνική γλώσσα / Διήγημα στην Ελληνική γλώσσα

Ποίηση στην Ιταλική γλώσσα / Διήγημα στην Ιταλική γλώσσα

Μπορούν να λάβουν μέρος στο Διαγωνισμό, για ένα και μόνο τμήμα και με ένα και μόνο κείμενο, δόκιμοι συγγραφείς με ήδη αναγνωρισμένο έργο και πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς με μητρική γλώσσα, αντίστοιχα, την Ελληνική ή την Ιταλική. Τα ποιήματα δεν πρέπει να ξεπεράσουν τους 50 στίχους, τα δε διηγήματα δεν πρέπει να ξεπεράσουν τους 10 χιλιάδες χαρακτήρες. Όλα τα κείμενα ανεξαιρέτως πρέπει να είναι ανέκδοτα.

2ο Διαγωνισμό Αυτοέκδοσης Ηλεκτρονικού Βιβλίου - Ψηφιακό Ιδεοδρόμιο 2016

Θα θέλατε να γίνετε κοινωνός της συλλογικής μας προσπάθειας κοινωνικής ευαισθητοποίησης και δημιουργικής εξωστρέφειας και να μας δώσετε παράλληλα την ευκαιρία να σας επιβραβεύσουμε για την εμπιστοσύνη σας και το ενδιαφέρον σας προς το easywriter; Αν ναι, δημοσιεύστε ένα έργο σας στο Βιβλιοπωλείο των Συγγραφέων!
Το easywriter.gr οργανώνει τον 2ο Διαγωνισμό Αυτοέκδοσης Ηλεκτρονικού Βιβλίου - Ψηφιακό Ιδεοδρόμιο 2016, με πρώτο δώρο ένα μοναδικό tablet και πολλές άλλες προσφορές, και σας προσκαλεί να υποβάλετε ένα έργο σας με κεντρικό Θέμα ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ.

Λίγο πριν κοιμηθεί ένας καλός άνθρωπος: ένα ποίημα από τον Δημήτριο Γκόγκα

Όταν πλαγιάζει και κρυώνει

βάζει τα χέρια κάτω απ΄ το πάπλωμα

μην τ΄ αγγίξει η παγωνιά και τα σπάσει

Μερικές φορές κοιτά

με την άκρη του ματιού του την γυναίκα

που κοιμάται δίπλα του

και πιάνει την καρδιά του

Δεν θέλει να πεθάνει πρώτος

Θέλει να είναι δεύτερος όπως πάντα

Στον Άδωνη του ‘73:ένα όμορφο ποίημα από την Κατερίνα Μακρή

Στα χρόνια τα εφηβικά, δυο τάξεις παραπάνω.

Ήσουν αετός κι είχες φτερά

κι εγώ σε κοίταζα κρυφά

μη ντροπιαστεί το βλέμμα μου ξέρωντας δε σε φτάνω.

Πώς σε θυμάμαι, μάτια μου, περιτριγυρισμένο.

Ξανθός θεός να ρητορείς

και τ’ άδικο να τιμωρείς

η θέρμη σου γοήτευε, το μάτι πυρωμένο.

Έπειτα, χάθηκες καιρό σε μια μεγάλη πόλη.

Ένα κρινάκι τυραννώ

και μεσ’ τη χούφτα μου ζουλώ

ποτέ μου δε σου το ‘δωσα, δεν έβρισκα την τόλμη.

Εσύ, αετός φτερούγιζες στα μήκη και στα πλάτια.

Ορμούσες μέσα στη φωτιά

κι είχες στο στήθος μια καρδιά

που πόναγε και μάτωνε απ’ τ’ άδικου τα αγκάθια.

Αποτελέσματα 2ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Λευκάδας και η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, προκήρυξαν για το έτος 2016 τον 2ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης, με ελεύθερο θέμα.

Στόχος του ποιητικού διαγωνισμού είναι η κατάθεση ελάχιστης αντιπροσφοράς στην ποιητικότητα της λευκαδίτικης φύσης και στην πηγαία ποιητική δημιουργία-λαϊκή και λόγια- που διαχρονικά χαρακτηρίζει τους κατοίκους του νησιού. Η συνάντηση στον τόπο μας δημιουργών που διακονούν την ποίηση και η μεταξύ τους ευγενική άμιλλα, είναι, πιστεύουμε, μια πράξη που προάγει την ομορφιά της τέχνης και μετατρέπει το συναίσθημα του ποιητή σε πράξη ανθρωπιάς για όλους.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής αποτελούσαν οι:
Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού, Διδάκτωρ Φιλολογίας, συγγραφέας, Πρόεδρος Συνδέσμου Φιλολόγων Λευκάδας
Παύλος Ναθαναήλ, Λογοτέχνης, πρ. Πρόεδρος Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, Αντιπρόεδρος ΕΕΛ
Αντώνης Φωστιέρης, Ποιητής, Εκδότης και Διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Η Λέξη»
Κώστας Κρεμμύδας, Ποιητής, Εκδότης και Διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Μανδραγόρας»
Αγαθή Δημητρούκα, Ποιήτρια-Στιχουργός, Μεταφράστρια

Ευχαριστούμε θερμά την επιτροπή κρίσης για την πρόθυμη ανταπόκριση στην πρόταση συνεργασίας, τη σοβαρότητα και την ποιότητα του έργου της αξιολόγησης των συμμετοχών, με την οποία επιτυγχάνεται ένα δίκαιο και αντικειμενικό αποτέλεσμα.

Συγχαίρουμε τους/τις βραβευμένους/ες και ευχαριστούμε θερμά όσους και όσες μας τίμησαν με τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό. Σημειώνουμε ότι οι συμμετοχές ήταν πολλαπλάσιες του πρώτου διαγωνισμού, δείγμα της ενδυνάμωσης του θεσμού και της εμπιστοσύνης στους διοργανωτές.

Αποτελέσματα του Διαγωνισμού

1ο Βραβείο: «Αμφικτύονας» (Λευτέρης Μουφτόγλου), με το ποίημα Στον Διονύσιο Σολωμό
2ο Βραβείο: «Πρωτοβρόχι» (Κατερίνα Μακρή), με το ποίημα Οίκος ευγηρίας
3ο Βραβείο: «Μιγκέ» (Ζαχαρούλα Καλλιαντζή), με το ποίημα Εκ γενετής οφειλή και
«Λιμνία» (Σταματία Μωραΐτη), με το ποίημα Ορθογραφία των συναισθημάτων

Περίπολος για τους εναπομείναντες: Καινούργια ποιητική συλλογή από τον Ντέμη Κωνσταντινίδη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περίπολος για τους εναπομείναντες

Ντέμης Κωνσταντινίδης

24γράμματα, Οκτώβρης 2016 (α’ έκδοση)

Αριθμός σελίδων: 64, e-book

ISBN: 978-960-93-8548-0

Η ποιητική συλλογή “Περίπολος για τους εναπομείναντες” κλείνει έναν κύκλο πιστής παρατήρησης, βιωμένων αποσπασμάτων, αλλά, κυρίως, διαρκούς “συνομιλίας” του ποιητικού υποκειμένου με πρότυπα του προσωπικού παρελθόντος.

Είναι η έβδομη συλλογή του δημιουργού, με ποιήματα διαφορετικών μορφών και ύφους, δημοσιευμένα -τα περισσότερα- στο διαδίκτυο, σε φιλόξενες ιστοσελίδες, ιστοτόπους και ηλ. περιοδικά λογοτεχνίας και τέχνης.

Δείγμα γραφής:

12ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Διηγήμα­τος - Ποίησης «Ιδεόπνοον»

12ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός
Διηγήμα­τος - Ποίησης
(Με ελεύθερο θέμα)
Λογοτεχνική – Συγγραφική ομάδα «Ιδεόπνοον»,
Περιοδικά: Πνοές λόγου & τέχνης και iamvosart
Εφημερίδα: Πνοές Πολιτισμού

«ΟΡΟΙ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ»
Αποστολή κειμένων, για το μεν διήγημα όριο έως τρεις σελί­δες, για τη δε ποίηση όριο έως τριάντα στίχους, με ψευδώνυμο, σε πέντε αντίτυπα με απλή ταχυδρομική επι­στολή.
Έξω από το φάκελο να ορίζεται η κατηγορία διήγημα ή ποίηση, ενώ τα πλήρη στοιχεία  των ενδιαφερομένων (ηλικία, ονο­ματε­πώνυμο, διεύθυνση, email -αν υπάρχει- κινητό ή σταθερό τηλέφωνο) να εσωκλείονται απαραίτητα σε δεύτερο φάκελο (κλειστό), έξω από τον οποίο θα αναγράφεται το ψευδώνυμο.
Η ηλικία  είναι απαραίτητη. Οι δε συμμετοχές  στο διαγωνισμό ορίζονται
από ηλικίας 15 ετών και άνω.
Τα κείμενα πρέπει να είναι ανέκδοτα, να μην έχουν δη­μοσι­ευτεί στο παρελθόν με οποιονδήποτε τρόπο και να είναι γραμμένα αποκλειστικά
σε ηλεκτρονικό υπολογι­στή.

Μόνο ένα έργο μπορεί να υποβληθεί  από τους ενδια­φερόμε­νους για κάθε μία από τις δύο κατηγορίες. Κάθε αποστελλόμενο έργο να είναι τυπωμένο στη μία πλευρά της σελίδας, με μέγεθος γραμματοσειράς: Times new Roman 12, διάστιχο 1. 

Δεν πνίγηκε αυτός: ένα κοινωνικό ποίημα από τον Γιάννη Μπαχά

Δεν έπεσε, στ’ αλήθεια

στη θάλασσα αυτός.

Παρέμεινε αξιοθαύμαστα στεγνός.

Δεν ήταν το δικό του φουσκωτό,

αυτό που ξεπνοούσε.

Και κίνδυνος κανένας δεν υπήρξε,

πως τα σωσίβια δεν θα σώσουν όποιον τα φορούσε.

Να τον εμποδίσουν,

δεν μπορούσανε αυτόν

τα σύρματα και οι φράκτες.

Και έγινε η κακοκαιρία

 για αυτόν ακόμη μια ευκαιρία.

Τι κι’ αν τον έγραψαν

στο τέλος στις απώλειες στη Χίο

και τη σωρό του στοίβασαν

σε παγωτού ψυγείο.

Η αλήθεια είναι

πως μόνο εκείνος είχε σωθεί.

Όχι απ’ τον πόλεμο,

μα από κίνδυνο ακόμη πιο θανάσιμο.

4η Ποιητική Αγρυπνία στο Τρίπορτο

 
Την Τετάρτη 26-10-2016, στις 9.00μμ, θα λάβει χώρα ποιητική αγρυπνία στο Τρίπορτο, Αρτεμισίου 48 και Παραμυθίας, στον Κεραμεικό. Θα παρουσιαστούν ποιήματα του Χρήστου Ζυγομαλά και του Γεράσιμου Μοσχόπουλου. Στους άμβωνες ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος και η Καρίνα Βέρδη. Στο υπερώο των οπτικοακουστικών μέσων ο Διονύσης Καρούσος. Όσοι πιστοί και άπιστοι προσέλθετε. Καλού κακού φέρτε και ποίηματα μαζί σας, θα είναι χαρά μας να τα ακούσουμε, γιατί όσο βαθύτερα μπαίνουμε στην ποίηση, τόσο το πράγμα ανοίγει.....

Μπορείτε να βρείτε την εκδήλωση στο facebook εδώ.

Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ , ΠΟΥ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΕΤΥΧΕΙ: ένα βραβευμένο ποίημα από την Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Η πορεία της ζωής μας αντιμέτωπους μας φέρνει

*

Απ’ το βράδυ ως το πρωί… σε δημιουργίας μέρη!
Νιότης σύμβολο για μας …το λουλούδι τ’ ανθισμένο,

ΟΙ ‘τρανοί’ της γης αυτής ...μας το δίνουνε κομμένο...!

Ξερά τα φύλλα πέφτουνε… αρχές του φθινοπώρου...μα..

Η Άνοιξη τα τύλιξε… στ’ ακρόκλαδα του δώρου!

*

ΕΙναι βοριάς , είναι χιονιάς......παγώνεις το χειμώνα,

Να την! Η επανάσταση...η πιο μικρή ανεμώνα!

ΑΙτία για το μαρασμό ….νέφη κι αστροπελέκια,

*

΄Ομως σιμώνει η ΄Ανοιξη… στου βαρελιού τα τσέρκια!

*

ΜΟνάχα όσοι δεν μπορούν… το τόξο ν’ αντικρύζουν,

ΝΟμίζουν πως της άνοιξης… το άρμα πριονίζουν!

Στέκεται κι αντιστέκεται...στο χώμα της κρατάει...

*

Ενα μεγάλο όνειρο...δώρο ζωής σκορπάει!

ΠΑνω στη γη προβαίνουνε... δειλά δειλά τα φύλλα

ΝΑ μας δωρίσουν ταπεινά… ζωής ανατριχίλα!

Στη μάχη που ‘δωσε ξανά …κι ετούτο δω το χρόνο

ΤΑ λάφυρά της τα ιερά...στέκω και καμαρώνω!

ΤΗ σθεναρή της θέληση… σεβάστηκαν οι πάγοι
Σαν έλυωσαν και φάνηκαν… της Άνοιξης τα κάλλη!

*

Περνούνε χρόνοι δίσεκτοι...αιώνες μες στο σκότος

ΟΥτε πουλί πετούμενο ….δεν ΄χει αυτός ο τόπος!

*

Η Άνοιξη αντρειώνεται...ρομφαία ευθύς σηκώνει...φωνάζει...

 *

‘Επανάσταση’!!!!........ κι όλη η γης μερώνει...

ΠΑτάει  γερά στα πόδια της… και τρέφει τα παιδιά της

Να της τα κλέψουν, δεν μπορούν, τα δικαιώματά της!

Αυτό το έργο μπόρεσε… στεφάνι να το πλέξει...

ΣΤΑ δώδεκα αδέλφια της… μ’ αγάπη να φορέσει!

Σαν τον ξωμάχο ιδρωκοπά …σ’ αγρούς και σε χωράφια...

Η μοίρα της τη διάλεξε… να ‘ναι   ηρωίδα άξια...!

*

ΤΗΣ έταξε πως μόνο αυτή ...έστω… κι αν μείνει μόνη

*

Εχει τη δύναμη πολλή...να φέρει χελιδόνι!!!!!!!!

Χωρίς την επανάσταση… που αψηφά τα κρύα...

ΕΙκοσι αιώνες θα χαμε ...της ήττας μας τα βρύα...!

                        (2)

*

Παντού θα ήτανε νεκρά....χιλιάδες τα όνειρά μας...μα...

Εχουμε την Άνοιξη... μπροστάρη και... κυρά μας....!

ΤΥχη την είπαν μερικοί της ‘Ανοιξης τη νίκη

Χωρίς καν… να συλλογιστούν...τόσων εχθρών τα πλήθη...!

Εμπρός! , λοιπόν, μπροστάρηδες!... Ψυχή και νους η νίκη

Ι σως, έτσι… θα σπάσουμε με μιάς...το κάθε δεκανίκι!!!

1ο Βραβείο στον Διαγωνισμό Ποίησης με θέμα: "Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ,  ΠΟΥ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΕΤΥΧΕΙ"

Χρυσούλα Πλοκαμάκη

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΠΑΡΚΟ ΜΟΥ: ένα βραβευμένο ποίημα από τον Αντώνη Μικέλη

Εσείς κοπέλες που ’ρθατε στ’ αλαργινά λιμάνια,

σε ξωτικές ακρογιαλιές ή στου καπνού ντουμάνια,

εσείς οπού περάσατε απ’ τον δικό μου δρόμο,

εσείς οπού δεν νιώσατε

της θάλασσας τον τρόμο,

και κάτσατε σε μια γωνιά, εις της καρδιάς την άκρη,

σκουπίσατε για μια στιγμή

του πόνου μου το δάκρυ,

μου δώσατε στη ζάλη μου, φιλί ευτυχισμένο,

το χέρι σας εχάιδεψε

κορμί βασανισμένο.

Κοντά στον μόλο φθάσατε, κουνώντας το μαντήλι,

σαν το καράβι έλυνε τους κάβους κάποιο δείλι.

Περνάτε μες στη σκέψη μου και νοσταλγώ και πάλι,

της νιότης τα τρεχάματα σε ξένο ακρογιάλι.

Αναταράζω το νερό της θύμησης, και βγαίνουν

οι αμαρτίες στον αφρό,

μα μακριά μου μένουν.

Της νιότης πρόσκαιρες χαρές στον νου ξαναγυρίζουν,

και τη νυχτιά των γηρατειών

για λίγο την φωτίζουν.