Ο γκουρού των… σκύλων!

Εισαγωγή

         

Ο Τοντ είναι ένα αδέσποτο σκυλί, τριών έτών, ράτσας Τζακ ράσελ. Αναζητεί φαγητό στα σκουπίδια με παρέα το φίλο του τον Φοξ κι ενώ ψάχνει μέσα στο σκουπιδοτενεκέ, ο φίλος του μιλά:

-«Κοίτα εκείνο το ντόπερμαν! Το πηγαίνει βόλτα το αφεντικό του! Έχει κάποιον να νοιάζεται για εκείνο! Άλλοι γεννιούνται τυχεροί κι άλλοι ζούνε στην μιζέρια!».

-«Κι όμως, δεν πιστεύω πως είναι έτσι. Δεν παίζει ρόλο μόνο το περιβάλλον στο οποίο γεννιόμαστε. Πιστεύω στον καθένα δίνεται η ευκαιρία να διακριθεί».

-«Ναι, εμένα μου λες…» απαντάει ο Φοξ και ξύνεται, καθώς τον ενοχλούν οι ψύλλοι, που βρίσκονται πάνω στο σώμα του. Εν τω μεταξύ, το ντόπερμαν περνά από δίπλα τους και ο Φοξ ως ατίθασο σκυλί του γαυγίζει, τριγυρίζοντάς το κι εκείνο, αρχικά, δε δίνει την παραμικρή σημασία, αλλά λίγο αργότερα γυρνά το κεφάλι του προς τον Φοξ και του γαυγίζει αδιάφορα για λίγο και μετά το αφεντικό του φωνάζει:

«Μια εύηχη καντάδα»

Ζήτησα τολμηρά από τα φωτεινά αστέρια,

να σου κελαηδήσουν την πιο εύηχη καντάδα,

την έγραψα με τα δικά μου εμπνευσμένα χέρια,

με φόντο την τρανή και θαλασσόλουστη Ελλάδα.

"Ο Κύριος Αργύρης"

Ο κυρ Αργύρης είναι ένας μεσόκοπος, μεροκαματιάρης, ο οποίος με το ζόρι τα βγάζει πέρα κι αυτή τη στιγμή, που μιλάμε, τον φωνάζει η σύζυγός του:

-«Αργύρη, πότε θα πας για τα ψώνια; Σε μια ώρα θα κλείσουν οι υπεραγορές!».

-«Πάλι ψώνια Καιτούλα μου; Χθες ψωνίσαμε! Κάνε και λίγο κράτη!».

-«Αντρούλη μου, μόνο ντομάτες έχει το ψυγείο! Τι μπορώ να φτιάξω με ντομάτες;».

-«Ξέρω ‘γω βρε γυναικούλα μου; Φτιάξε ντομάτες γεμιστές».

-«Και το ρύζι έχει τελειώσει!».

          Τι να κάνει ο Αργυρούλης. Το παίρνει απόφαση και σηκώνεται να πάει. Είχε φτάσει στη συνοικιακή υπεραγορά και χάζευε την τιμή στις πιπεριές, καθώς του φαινότανε κάτι παράξενο και, μεταξύ μας, έψαχνε αφορμή για να γκρινιάξει:

«Τα αστέρια μου μιλούν»

Στους γονείς μου…

Βγήκα νύχτα μοναχός μου, με τ’ αστέρια συντροφιά,

μου χαρίσανε το φως τους, και με πήραν αγκαλιά,

τραγουδούσαν για το τότε, με λαλιά ερωτική,

ντύσαν τη χροιά με γλύκα, κι είπαν με θερμή φωνή:

«Ένα τέρας, η Τρόικα»

Ένα τέρας ήρθε στην Ελλάδα,

κι εκφωνεί ωμά μια μαντινάδα:

-«Θέλω και λεφτά και καμαριέρες,

έστω τις δικές σας θυγατέρες,

τον αγέρα πρέπει να χρεώσω,

άκαμπτα σας γδύνω όσο κι όσο!».

«Το ανοιξιάτικο χαμόγελό σου»

Η τόσο δροσερή αναπνοή σου

και το ζεματιστό, γλυκό φιλί σου,

στους ουρανούς ψηλά με ανεβάζουν,

παράδεισο και κόλαση μου τάζουν.

Τυφλόμυγα

Είναι βασισμένο σε μια θεατρική παράσταση, η οποία λεγότανε: «Τυφλομυία» και είχε ανέβει στο δημοτικό θέατρο Καλλιθέας. Η υπόθεση περιληπτικά ήταν πως μια πλούσια χήρα επρόκειτο να νυμφευθεί, αλλά οι φίλες της της δείχνουν πως ο μνηστήρας δεν είναι αυτός, που παρουσιάζεται, οπότε του σκαρώνουν μια φάρσα. Κάποια ονόματα έχουν αλλαχτεί, ώστε να είναι σωστό μετρικά το ποίημα, αλλά κι εξαιτίας της κακής μνήμης του στιχουργού σε σχέση πάντα με τα ονόματα!

Της πρότεινε ο δήθεν δικηγόρος,
ακούστηκε γι’ αυτόν μεγάλος ντόρος,
πως είναι πονηρός και προικοθήρας,
ζητά το χέρι της ωραίας χήρας.

Santa on prosac!

       Christmas were about to come and Santa Clause was making the same toys like the years that had passed. That’s why he felt so boring lately. Someone could say almost depressing. At this time, he was reading a letter, which was sent by a child. The letter wrote:

-“My dear Santa,

As you already know, I am a very good child, which eats his entire food and does his homework. In fact, I am so good, that I don’t want a gift for myself, but for my little sister, that she is one year old…”.

Clause thought:

-“It is such an altruistic child!”, and he continues reading:

ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΠΑΤΣΟΣ 2: Η ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΕΙΣΒΟΛΗ!

 ΜΕΡΟΣ 1^Ο

  ^{ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ}

                                      Κεφάλαιο 1^ο

Έτος 2031 Παραμονή Χριστουγέννων ΗΠΑ Ουάσιγκτον

Ο Καπετάν Λιχούδης έπαιζε χαρτιά με τον κατεψυγμένο, μέσα σε όζον, Καπετάν Μπάτσο και θυμόταν τα παλιά. Θα μου πείτε πως γινότανε αυτό. Η αλήθεια είναι πως ο Καπετάν Λιχούδης απλώς αράδιαζε τα χαρτιά πάνω στο θάλαμο κατάψυξης και μιλούσε στον Καπετάν Μπάτσο. Έλπιζε πως τον άκουγε. Στην πραγματικότητα ο Καπετάν Μπάτσος άκουγε τον Καπετάν Λιχούδη όσο τον άκουγαν και τα κατεψυγμένα τυροπιτάκια που έτρωγε ο τελευταίος.

Σκεφτόταν το πως επιλέχτηκε από τον Καπετάν Μπάτσο, την εξωγήινη εισβολή το 2011, την κατάκτησή μας από τους εξωγήινους. Πως έγιναν όλα αυτά; Και γιατί ο Καπετάν Μπάτσος είναι κατεψυγμένος; Θα πρέπει να γυρίσουμε 21 χρόνια πίσω, για να δούμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν δούμε, όμως, πως έγιναν όλα αυτά, πρώτα θα ρίξουμε μια ματιά στην εποχή του 2031.

                                                            ***

«Θα ληστέψω την πνοή και το κορμί σου»

Μια γυναίκα τριβελίζει στο μυαλό μου,

σαν την βλέπω, φλέγεται το πρόσωπό μου,

μου ‘χει κλέψει την ψυχή και τη καρδιά μου,

θέλω να την σφίξω μες στην αγκαλιά μου.

«Πες μου..σ’ αγαπώ Ελβίρα»

Χορεύουμε αιώνια τανγκό,

όπως γυρίζει η Γη γύρω από τον ήλιο,

εσένα μόνο τόσο αγαπώ,

σ’ έχω για σύντροφο, γλυκό εραστή και φίλο.

Κι ο Χάρος… έχει προβλήματα!

                                          «Η γνωριμία με τον… Χάρο»

Ο Χάρος είχε πάει στην κόλαση. Επισκεπτότανε τον φίλο του τον Δικέρατο, ο οποίος ήτανε διαβολάκι στην υπηρεσία του Σατανά. Ο Δικέρατος είπε στον Χάρο:

-«Γεια σου Χάροντα! Χρόνια και ζαμάνια! Δε σε βλέπω και συχνά στα μέρη μας!»

Ο Χάρος, που έψαχνε αφορμή για να κάνει παράπονο, απάντησε:

-«Εμ βέβαια! Πώς να έρθω; Αφού τρέχω μέρα, νύχτα! Ούτε βλέφαρο δεν κλείνω!»

Ο Δικέρατος, που θεωρούσε, πως κουραζότανε κι αυτός πολύ, αποκρίθηκε:

-«Τι να λέμε τώρα; Όλοι τρέχουμε στις μέρες μας….»

Ο Χάρος, όμως δεν αφήνει καρφίτσα να πέσει κάτω, οπότε λέει:

-«Κάτσε καλά βρε Δικέρατε! Όλα κι όλα! Εσύ δουλεύεις οχτάωρο! Σα δημόσιος υπάλληλος είσαι! Τσουρουφλίζεις τον ένα, σιγοβράζεις τον άλλο! Σπουδαία πράγματα!»

Μα ο Δικέρατος είχε διαφορετική άποψη και την εξέφρασε ως εξής:

«Ο εφοριακός»

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι ένα διήγημα, αλλά η πρώτη μου έκθεση. Την έγραψα, όταν ήμουνα στο δημοτικό και την ξαναγράφω σήμερα, καθώς συνειδητοποίησα πως από μικρός είχα έφεση στη χιουμοριστική γραφή, αν και τότε είχα προσπαθήσει να γράψω ένα σοβαρό κείμενο, αλλά αν κρίνω από την τότε αντίδραση της αδερφής μου και της μητέρας μου, οι οποίες ξεκαρδιστήκανε, οφείλω να ομολογήσω πως δεν είχα πετύχει το στόχο μου. Σας το παραθέτω, όπως το θυμάμαι.

                                               

Η ώρα είναι 2 τα μεσάνυχτα και ο ύπνος δε με παίρνει, ενώ, ξαφνικά, ακούγεται ένα δυνατό φρενάρισμα έξω από το σπίτι μας. Κοιτάω από το παράθυρο και βλέπω ένα μαύρο αυτοκίνητο. Ανοίγει η πόρτα κι από μέσα βγαίνει ένα κύριος με μαύρο κουστούμι, με μαύρο καπέλο και με μαύρο μπαστούνι. Κατευθύνεται προς το σπίτι μας και χτυπάει το κουδούνι μας. Βγαίνω ανήσυχος από το δωμάτιο μου και ανακαλύπτω πως και οι γονείς μου έχουν ξυπνήσει.

Η Χιονάτη και η Ωραία Κοιμωμένη μετά τον ύπνο τους.

                                       Εισαγωγή

Κάποτε, σε παλιότερους κόσμους, η Χιονάτη είχε περάσει δύσκολα, καθώς ως γνωστόν είχε φάει το δηλητηριασμένο μήλο της ζηλιάρας μητριάς και είχε πέσει σε ύπνο, που έμοιαζε με θάνατο, αλλά το μαρτύριό της τελείωσε όταν ένας στρατιώτης, που υπηρετούσε στο στρατό του πρίγκιπα, που μαγεύτηκε από την ομαρφιά της Χιονάτης, σκόνταψε πάνω στο φέρετρο της Χιονάτης κι έτσι ξύπνησε η τελευταία κι έζησε ευτυχισμένη με τον πρίγκιπα.

Μια ιστορία με κοινό σημείο αναφοράς τον ύπνο σα λήθαργο είχε και η Ωραία Κοιμωμένη, την οποία είχε καταραστεί η γριά μάγισσα, καθώς δεν την είχαν περιποιηθεί καλά οι γονείς της Ωραίας Κοιμωμένης και κατά κόσμο ονοματισμένη Αυγή.

Σατιρικό Λεξικό

Α

Αγάπη: Το συναίσθημα, που οδηγεί τους περισσότερους άνδρες στην αγορά χρυσού δαχτυλιδιού, αλλά και στα σκαλοπάτια της εκκλησίας με την αγαπημένη τους. Επτά χρόνια αργότερα, κατά μέσο όρο, τους οδηγεί σε διαζύγιο.

Άγγελος: 1) Υβρίδιο ανθρώπου και πτηνού, το οποίο κατοικεί κυρίως στον παράδεισο, καθώς ποτέ δεν έχει ιδωθεί στην Γη.

2) Φύλακας άγγελος: Το πνεύμα εκείνο, που μας φυλάει για να μην πάθουμε τίποτα, αλλά προφανώς δεν δουλεύει με πλήρες ωράριο, καθώς σε κάποια ανυποψιάστη στιγμή αποδημούμε εις κύριον και γνωρίζουμε τον φύλακά μας από κοντά.

3) Χρησιμοποιείται και για τις γυναίκες, οι οποίες συνήθως είναι πολύ όμορφες και τόσο «δυνατές», που μπορούν να σύρουν και καράβι.

Αγνός: Έτσι είναι ο άνθρωπος, όταν γεννιέται. Στη συνέχεια, γίνεται αμαρτωλός κι αφού πεθάνει, συγχωρεμένος. Σε ειδικά σπάνιες περιπτώσεις γίνεται και άγιος, αλλά αυτό εξαρτάται κι από τις παρέες που είχε. Για παράδειγμα, μια ντουζίνα άνθρωποι, οι οποίοι είχαν ως δάσκαλό τους τον Χριστό, έγιναν μετά θάνατον άγιοι.